Toksyczny wstyd dotyka nas wszystkich często w zupełnie niespodziewany sposób.

Jest czymś znacznie więcej niż poczucie winy, zażenowanie i smutek. Pojawia się, gdy doświadczamy traumy, ale brakuje nam narzędzi, by wyrazić swoje uczucia; gdy nie mamy możliwości poprosić o wsparcie; gdy czujemy się pomijani i niezauważani. A choć wielu z nas nosi w sobie coś, co uważa za wstydliwe, to przecież nie jesteśmy wadliwi i całkowicie zasługujemy na miłość. Tylko jak przekonać o tym samego siebie?

W tej książce profesor David Bedrick wyjaśnia społeczne i psychologiczne mechanizmy powstawania wstydu i dostarcza praktycznych narzędzi, dzięki którym:

na nowo przyjrzysz się sobie i swojej przeszłości, bez oceniania i umniejszania swoich przeżyć,

nauczysz się rozpoznawać wstyd nie jako emocję, ale jako sposób myślenia o sobie, który da się zmienić,

odrzucisz szkodliwą narrację o sobie samym, odbierającą ci poczucie własnej wartości,

zbudujesz głębsze relacje z innymi dzięki samoakceptacji i nauce bezwarunkowej miłości,

zaopiekujesz się wypieranymi częściami siebie, które domagają się uwagi,

wybaczysz sobie i innym, by móc ruszyć dalej.

Czas przestać się ukrywać. Uwolnij się od toksycznego wstydu i odkryj, kim naprawdę jesteś bez osądu, bez lęku, w pełni akceptacji.

Twój umysł działa inaczej szybciej, głębiej, intensywniej.

Wysoka inteligencja wpływa na sposób, w jaki doświadczasz rzeczywistości: odczuwasz ją ze szczególną wrażliwością, intensywnością emocjonalną i potrzebą głębi, której nie znajdujesz w codziennych interakcjach. Przez twoją głowę przepływa nieprzerwany strumień myśli, analiz i kontrargumentów, a ty masz nieustające przeświadczenie, że nikt cię do końca nie rozumie. Funkcjonujesz w sposób, za którym większość ludzi nie nadąża, co nie znaczy, że powinieneś próbować się zmienić. Wystarczy, że nauczysz się wykorzystywać swoją nadinteligencję w sposób, który ci służy.

Ta książka pomoże ci:

rozpoznać cechy charakterystyczne dla osób wybitnie uzdolnionych i wreszcie zrozumieć, dlaczego zawsze czułeś się inny,

przestać tłumić swoją intensywność emocjonalną i intelektualną, by dopasować się do otoczenia,

budować relacje z ludźmi, którzy myślą inaczej lub bardziej powierzchownie bez frustracji i poczucia wyobcowania,

wykorzystać swój potencjał bez wypalenia, perfekcjonizmu i chronicznego niezadowolenia z siebie,

pogodzić się z tym, że nie jesteś jak wszyscy i że to nie jest wada, ale twoja największa siła.